توی توییتر دارند از خاطره‌ی بدترین دیت‌هایشان می‌نویسند. چند تایی را می‌خوانم و لبخند می‌زنم. دوست دارم خودم هم چیزی بنویسم اما همیشه مشکلم این است که من هیچ خاطره‌ای را نمی‌توانم در دو یا سه خط روایت کنم. بس که جزئیات مهم‌اند. عصاره‌ی همه‌ی خاطره‌ها جزئیات است، حتا اگر بدترین دیت عمرم بوده باشد.