اگر کسی نیست دست‌هایت را بگیرد، خوف نکن. دست‌هایت را از هم باز کن، شکل پرنده، آن‌طور که وقتی هنوز هیچ از جهان نمی‌دانستی، از سراشیبی تپه می‌دویدی پایین. با دست‌های باز و گیسوان در پرواز.